Vekas dikt: Sovande kvinne
Årets tema i Sandesenteret er "kvinna". Som del av arbeidet med temaet set vi mellom anna søkelys på kvinnene i Sande si dikting. Kvar veke deler vi eit dikt som passar til temaet. Først ut er "Sovande kvinne".
Trygt og godt å kvile på bestefar Barsnes si bringe.
Sovande kvinne
Måneljos bleikeblått fløymer,
med skumring i stille nott.
Smilande ligg ho og drøymer
um prinsar og eventyrslott.
Lokkande ramnsvarte veller,
i flaum over hals og arm,
og liljekvit stig og feller,
den halvløynde, unge barm.
Svevnslørde augo kviler
bak nattsvarte augnehår,
og munnen i lengting smiler
mot landet dit draumen går.
Men fram or det halvljos veike,
der skuggane sviv i dans,
skin vangane underleg bleike,
i skimrande måneglans.
Det ljosnar bak dimslørd rute
eit bleiknande morgongry.
So dagast det stilt der ute,
med solglans og liv på ny.
Jakob Sande. Svarte næter, 1929.
Aktuelt fra Jakob Sande-senteret
Forteljekunst i skule, arbeid og liv
I mars samla vi folk og miljø med forteljing som kjerne i si verksemd til Sandeseminaret. Høgt på agendaen stod eit eige programfag i skapande skriving og forteljekunst i vidaregåande skule.
God påske frå Jakob Sande-senter for forteljekunst
Med diktet “Salme” ønskjer vi ei god påske. Diktet vart fyrst publisert i diktsamlinga Storm frå vest i 1931. Salmen er ei bøn til Jesus, med referanse til skjærtorsdagsnatta i Getsemane og korsfestinga langfredag.