Fest i Fjaler

På programmet står mellom anna

Fredag 15. august:

Opning med ord ved Gunnstein Akselberg og Leif Jarle Espedal

Sandeføredraget ved Aina Basso

Framsyninga "kvinna" ved Den mangfaldige scenen

Lansering av årets fysiske utgåve av Tidsskriftet Jaja

Folkemusikkpub med Folkemusikklaget Havbrusen med vener

Laurdag 16. august:

Utdrag frå programmet på dagtid:

Forteljing for heile familien ved Heidi Dahlsveen, med utgangspunkt i ei forteljing samla av Nikka Vonen

Hege Duckert om Katti Anker Møller og kvinnehistorie

Mariko Miyata-Jancey om Mieko danser, ei framsyning for heile familien

Aina Basso i samtale med Hege Duckert om boka Før det blir morgon

Ove Eide om kvinnene i Sande sine tekstar 

Oddrun Midtbø med forteljingar om lobotomi

Lunsjboder i tunet gjennom dagen 

Lesing av eit utval dikt av Jakob Sande i Bestefarstaua

Utdrag frå kveldsprogrammet "Augustikveld i Klokkargarden"

Forteljing ved festforteljar Irene Kindunda Afryie

Vokalesemble SPOR syng

Utdeling av Jakob Sandes ærespris

Helsing til Jakob på 120 årsdagen

Diktlesing og allsong

Utdeling av forteljekunstprisen 

Konsert med Aftenlandet

Nattspel med Black Hauge

Sundag 16.august

Grøneholten opp, motbakkeløp i regi av Dale IL

Sundagskafè og lesing i bestefarstaua

Arild Linneberg og Janne Sund om Hannah Arendt

Memoar med forteljing om Thora Hovland

Avslutningskonserten "Angen av alt som gror" i Dale kyrkje med Ivar Orvedal med band

Fest i Fjaler ligg nær datoen 10. august, som er datoen for då Jakob Sande skal ha skrive det kjende diktet "Då Gud heldt fest i Fjaler".

Då Gud heldt fest i Fjaler  (skrive 10.august 1954)

Eg skal ikkje gløyme kvelden, augustikvelden, du veit,

eg lå utmed stranda og pilka den stunda då fisken beit.

I vest stod ei diger kveldsol og lutte mot himmelrand,

men det var ei jordisk kveldsol som skein på ei jordisk strand.

Då var det som alt vart omskapt, eg merka det litt i senn.

Eg var som Johannes på Patmos, Patmos i bibelen.

Former og fargar skifte på strender og firmament,

det som var kjent, vart ukjent, og det som var ukjent, kjent.

Eg såg meg ikring forbina, og vende meg fyrst mot aust,

der tempel imot meg lyste istadenfor gamle naust.

Og høgt over spir og kuplar slo regnbogen opp sin krans

mot veldige, ville snøfjell, lauga i måneglans.

Då såg eg kometen komme, han kom som ein storm frå sør,

og drog over himmelkvelven sitt blodraue ris av glør.

Velsigna og høgt forbanna han sigla sin kurs mor nord,

til berre ein gyllen avglans låg att over fjell og ford.

Fargen i sjøen skifte frå blodraud til silkeblå,

og småfisk kring ripa leika med gylte kruner på.

- Botten på femti famnar låg som eit eventyr

med skimt gjenom myrk koralskog av storfisk og fabeldyr.

Fjøra med fuglelivet og skogen i lia der

låg omskapt for augo mine, og kom meg med eitt so nær.

I staden for tjeld og hegre steig ibis og pelilkan,

og palmer og seder susa der før det stod bjørk og gran.

Då var det eg høyrde songen frå slippen på Salbu strand,

og ut gjenom stengde portar kom syndarar hand i hand.

Med hammar og tong dei helsa eitkvart som dei såg i sky,

- eg trur at dei såg mot Staden, Jerusalem, Herrens by.

Eg skal ikkje gløyme kvelden, det var ein augustikveld,

Vårherre heldt fest for folket i Fjaler prestegjeld,

- Bergens Stift, som det heitte, - Ytre Sunnfjord prosti.

Gud unne oss alle nåden når timen vår er forbi.

                     Jakob Sande

frå samlinga Sirius, 1955.